In 1978 zond de Spaanse televisie TVE een gesprek uit met de Cubaanse filmmaker en fotograaf Nestor Almendros. Hij werd op 30 oktober 1930 in Barcelona geboren maar – zoals zoveel Spanjaarden – emigreerde zijn vader na de Spaanse burgeroorlog als tegenstander van generaal Franco naar Havana. Nestor (17 jaar)en de rest van het gezin volgden hem in 1949. Tot zijn grote verbazing (‘mijn Spaanse koloniale mentaliteit maakte dat ik een onderontwikkeld land had verwacht’) trof hij in Cuba daar een ontwikkelde culturele wereld aan met theaters, films, eigen producties en bioscopen met werk uit Italie, Frankrijk en Spanje. Het toenmalige Havana telde meer dan 130 bioscopen, zelfs Parijs en New York hadden er minder. Maar ook een plaats als Pinar del Rio telde al 39 theaters. In Havana functioneren nu nog 15 bioscopen.

.

Nestor volgde een cursus aan de Universiteit van Havana en verliet toen vanwege dictator Batista Cuba. O.a. studeerde hij in Rome en maakte twee documentaires in New York. Hij keerde weer terug toen Castro in 1959 aan de macht kwam. Hij leerde daar de schrijver Guillermo Cabrera Infante kennen en samen richtten zij de Cinemateca de Cuba / Cinema van Cuba op. De Cubaanse film werd echter gemanipuleerd door vooraanstaande leden van de Cubaanse Communistische Partij. De film P.M. een vorm van vrije film, gemaakt door Cabrera’s zuster Saba en Orlanda Jimenez, werd verboden. Nestor was ook filmcriticus van het weekblad Bohemia en schreef een lovende recensie over P.M. Onmiddellijk werd hij ontslagen en verliet kort daarna Cuba. Twee korte documentaires Mensen op het Strand / Gente en La Playa en La Tumba Francesa werden in Cuba ook verboden.

Later zou hij buiten Cuba de producer worden van Conducta Impropu / Ongewenst Gedrag over de kampen voor homoseksuelen, die Fidel Castro oprichtte. Ook de documentaire Nadie eschuchaba / Niemand luistert over de schendingen van mensenrechtenrechten in Cuba was van zijn hand; de film zou een grote rol spelen in de langzaam op gang komende wereldwijde veroordeling van Cuba, o.a. in de Verenigde Naties. Het Fidelismo was voor Nestor ‘het fascisme van de armen’ en het herinnerde hem aan zijn geboorteland Spanje. ‘Dit is precies hetzelfde. Fidel is precies Franco, alleen langer en jonger.’ 

Foto rechts: Met Dustin Hoffman

.

Almendros was sterk internationaal georiënteerd en werkte niet alleen in Spanje maar ook in de Verenigde Staten, Mexico, Canada, Frankrijk en Duitsland. In Frankrijk werkte hij 5 jaar lang o.a. met de voorman van de Novelle Vague, Truffaut. Hij maakte met hem Het Wilde Kind. (1970). Zie foto

.

Beiden deelden ze de bewondering voor de Amerikaanse films die destijds onder Europese intellectuelen niet hoog stonden aangeschreven. Hij werkte ook korte tijd met de Italiaanse regisseur Rosselini. Met Jack Nicholson maakte hij een western. Hij overleed op 4 maart 1992 op 61-jarige leeftijd aan aids.
.

.

Film Ritmo de Cuba (1960), een film geproduceerd door Almendros.

Guillermo Cabrera Infante Adios schreef een In Memoriam bij de dood van Nestor Almendros. (Spaanstalig): Nestor, amigo con camara (maart 1992)

Download infanteoveralmendros_1.jpg
Download infanteoveralmendros_2.jpg
Download infanteoveralmendros  3.jpg 

Het interview is te zien bij You Tube en bestaat uit 6 delen die elk 10 minuten duren.